W piątek 14 kwietnia w szubińskiej bibliotece miała miejsce uroczystość wręczenia medalu im. ks. Jana Kleina Panu Jackowi Andruszkiewiczowi współtwórcy i prezesowi Stowarzyszenia Kraina Uśmiechu w Szubinie, działaczowi Stronnictwa Demokratycznego. Życiorys laureata odczytał wnioskodawca Stanisław Wypych.

Jacek Andruszkiewicz urodził się 13 sierpnia 1943 roku w Osięcinach, w których przebywał z rodziną w trakcie II wojny światowej. W latach szkoły podstawowej i liceum, służył jako ministrant oraz udzielał się jako harcerz. Podczas studiów psychologicznych na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu działał w duszpasterstwie akademickim.  W 1967 roku, po skończeniu studiów, zawarł związek małżeński z Gabrielą. Po studiach Jacek Andruszkiewicz z rodziną osiadł na 5 lat w Świeciu, gdzie pracował jako psycholog w szpitalu psychiatrycznym. W roku 1972 Andruszkiewiczowie przyjechali do Szubina i tutaj mieszkają do dziś. 

Jacek Andruszkiewicz przybył do Szubina, aby utworzyć jeden z pierwszych w Polsce Ośrodków Diagnostyczno-Selekcyjnych, działający przy Zakładzie Poprawczym. W kolejnych latach pracował jako psycholog Zakładu Poprawczego w Szubinie. Ponadto pracował jako psycholog w Szkole Specjalnej w Szubinie oraz w Poradni Wychowawczo-Zawodowej (obecnie Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna). Będąc na emeryturze podjął pracę w Domu Pomocy Społecznej w Barcinie. W latach 1998-2004 założył i współprowadził z żoną  Katolicki Ośrodek Adopcyjny przy Caritas Bydgoszcz. Od czasu studiów pracował w strukturach Stronnictwa Demokratycznego, był wieloletnim prezesem koła miejskiego w Szubinie, aż do rozwiązania SD w 1990 r. Od 1994 r. z Benigną Olszewską oraz Anną i Stanisławem Hammermeistrami współtworzył i aktywnie działał w pracach Krainy Uśmiechu w Szubinie. Był wieloletnim prezesem Stowarzyszenia Kraina Uśmiechu i współtwórcą statutu tej organizacji. Jacek Andruszkiewicz z żoną Gabrielą od 1991 roku uczestniczyli w formacji Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło – Życie. W Szubinie, można było go spotkać w kościele parafialnym pw. św. Andrzeja Boboli, gdzie w powszednie dni i w niedziele czytał czytania mszalne, śpiewał psalmy, a z czasem zaczął służyć jako jeden pierwszych na naszym terenie nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii. Był stale zaangażowany w życie parafii, przez wiele lat działał w Radzie Parafialnej.